Tętno spoczynkowe. Jakie powinno być tętno spoczynkowe? Jak je obniżyć?

Tętno spoczynkowe, u zdrowego dorosłego człowieka, waha się w granicach od 60 do 80 uderzeń na minutę. Zbyt wysokie może wskazywać na choroby i zmiany w organizmie. Jak więc obniżyć tętno spoczynkowe?

Tętno spoczynkowe - czym właściwie jest? 

Tętnem nazywamy ruch tętnic, który jest powiązany ze skurczem serca. Jest ono zależne od grubości ścian tętniczych. Tętnem spoczynkowym nazywamy tętno, które powinno być mierzone po około dziesięciu minutach odpoczynku od jakiejkolwiek aktywności. Warto je mierzyć na przykład po przebudzeniu.

Pomiar tętna spoczynkowego to nic innego jak liczba drgań tętnicy, która wyjdzie podczas minutowego pomiaru – uciskania tętnicy.Jest kilka sposób na zmierzenie tętna spoczynkowego. Można je choćby wyczuć z głównych tętnic – czyli tych znajdujących się na nadgarstku, szyi czy udzie. Do pomiaru tętna spoczynkowego służą też specjalne przyrządy, tak zwane pulsoksymetry. Jako trzecią metodę można wymienić badanie ciśnieniomierzem elektrycznym. To urządzenie zbada także nasze ciśnie krwi.

Tętno spoczynkowe można zbadać z żyły powierzchniowej, tej  znajdującej się na szyi czy przedramieniu. I to najłatwiejszy i najszybszy sposób. Do jednej z głównych tętnic przykładamy koniec palca wskazującego i środkowego. Mocniej przyciskamy punkt, w taki sposób, aby poczuć puls. Liczymy drgania przez minutę. Po chwili znamy odpowiedź na pytanie, jakie mamy tętno spoczynkowe.

Jakie powinno być właściwe tętno spoczynkowe?

Prawidłowe tętno spoczynkowe jest zależne od różnych rzeczy. Wpływ na wynik ma oczywiście styl życia, dieta czy aktywność fizyczna. Jednak liczy się także wiek osoby badanej. Optymalne tętno spoczynkowe prezentuje się następująco:

zdrowa osoba dorosła – od 60 do 100 uderzeń na minutę;

  • tętno u dzieci do pierwszego miesiąca życia – od 100 do 180 uderzeń na minutę;
  • tętno u dzieci do 1. roku życia – 130 uderzeń na minutę;
  • tętno u dzieci – od 70 do 100 uderzeń na minutę;
  • tętno u osób starszych – około 60 uderzeń na minutę

Pomiar tętna spoczynkowego u osób, które regularnie trenują nieco się różni. U aktywnych fizycznie tętno spoczynkowe może wynosić jedynie około 50 uderzeń na minutę.

Jak obniżyć tętno? Sprawdzone sposoby

Dowiedziałeś się, że masz za wysokie tętno spoczynkowe? Istnieją specjalne leki, które obniżą tętno. Są one przepisywane na receptę przez lekarza. Jeśli jednak wartość powyżej normy nie jest zbyt duża albo wiemy, co wpłynęło na podwyższone tętno możemy obniżyć je sami, bez brania lekarstw.

  • Zacznij od otwarcia okna. Zimne powietrze cię orzeźwi. Spróbuj też się zrelaksować. Oderwanie od problemów pomoże obniżyć tętno spoczynkowe. Włącz ulubioną muzykę, weź relaksacyjną kąpiel albo po prostu utnij sobie krótką drzemkę.
  • Możesz też wypić duszkiem szklankę zimnej wody lub ziołowej herbatki. Najlepiej wybierać te o działaniu uspokajającym.

Jeśli to nie kwestia doraźnej pomocy, możesz spróbować też innych sposobów. Nie pomogą od razu, ale regularnie stosowane działają cuda. Na początek zrezygnuj z używek – alkoholu, papierosów, a nawet napojów energetyzujących. Ogranicz picie kawy i czarnej herbaty. Stosuj zróżnicowaną dietę i ćwicz. Aktywność fizyczna z pewnością pomoże.

Wysokie tętno spoczynkowe

Wysokie tętno spoczynkowe może być objawem tachykardii, czyli zbyt szybkiego bicia serca spowodowanego chorobą lub jednorazowym silnie stresującym wydarzeniem. Pojawia się także u osób otyłych i przewlekle zestresowanych. Często towarzyszy ludziom, którzy spożywają duże ilości kawy. Może też pojawić się jako następstwo zaburzeń hormonalnych.

Tętno spoczynkowe 50 - co oznacza?

Niskie tętno spoczynkowe, wynoszące nawet około 50 na minutę, występuje u osób bardzo wysportowanych. Jeżeli jednak masz niskie tętno spoczynkowe, a nie jesteś typem sportowca, to możesz mieć bradykardię. A przy niskim tętnie spoczynkowe możemy spodziewać się omdleń, ciągłego uczucia zmęczenia, zaburzeń widzenia, a nawet utraty przytomności. Konieczna jest w tym wypadku konsultacja kardiologiczna. Bradykardię mogą powodować choroby, takie jak na przykład niedokrwienie serca, niedoczynność tarczycy czy hiperglikemia.

Więcej o: